ชีวิตเด็กวัด

SPONSORED LINKS

ชีวิตเด็กวัดในต่างจังหวัดนั้นน่าสนใจมาก แต่เช้าตรู่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เขาต้องเตรียมบาตรและปิ่นโตให้พระ และเมื่อพระท่านพร้อมสำหรับการออกเดินบิณฑบาตในหมู่บ้าน เด็กวัดก็จะต้องถือปิ่นโตให้พระทุกๆ วัน เขาจะติดตามพระผู้ซึ่งออกไปบิณฑบาตห่างออกไปจากวัดประมาณ 2-3 กม. มีหลายครั้งที่เด็กวัดต้องวิ่งหนีเอาตัวรอด เมื่อต้องเผชิญกับฝูงสุนัขดุ

โดยปกติแล้วการบิณฑบาตนี้จะแบ่งออกเป็นหลายสาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัดที่มีพระภิกษุและสามเณรมาก บางสายเด็กวัดคนเดียวก็พอ ในขณะที่บางสายก็ต้องมีเด็กวัดติดตามถึง 2 คน หรือมากกว่านั้น ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปริมาณของอาหารที่ชาวบ้านถวาย โดยปกติแล้วชาวพุทธมักจะชอบทำบุญในวันพระ หรือไม่ก็เนื่องในโอกาสสำคัญๆ อย่างเช่น วันขึ้นปีใหม่ เป็นต้น ดังนั้นในโอกาสเช่นี้ อาหารและของไทยธรรมอื่นๆ จะถวายแก่พระและเณรมากเป็นกรณีพิเศษ

เมื่อกลับมาถึงวัด เด็กวัดก็จะเตรียมอาหารเพื่อถวายพระและเณรทันที ตามพุทธบัญญัติพระภิกษุจะฉันของขบเคี้ยว โดยมิได้มีการประเคนด้วยมือจากอุบาสกหรืออุบาสิกาไม่ได้ ยกเว้นน้ำและของที่มีลักษณะเป็นน้ำเท่านั้นที่ไม่ต้องประเคน หลังจากพระภิกษุสงฆ์ฉันอาหารเสร็จแล้ว เด็กวัดก็จะเก็บอาหารบางส่วนไว้ให้พระและเณรได้ฉันในมื้อที่สอง ซึ่งจะต้องฉันก่อนเที่ยงวัน แต่พระภิกษุบางรูปผู้ปฏิบัติตามพระวินัยอย่างเคร่งครัด ก็สมัครใจที่จะฉันอาหารมื้อเช้าเพียงมื้อเดียวเท่านั้น หลังจากนั้นเด็กวัดก็จะรับประทานอาหารที่เหลือไว้ โดยพระและเณรเหล่านั้น ทั้งนี้ก็เพราะความเชื่อว่าเป็นบาปถ้าหากว่าฆราวาสจะทานสิ่งของใดๆ ก่อนพระหรือเณร หลังจากเที่ยงวันไปแล้ว สิ่งของขบเคี้ยวใดๆก็จะไม่ได้รับพุทธานุญาตให้ขบฉันเว้นไว้แต่ของเหลว เช่น น้ำ เครื่องดื่มหรือนมพาสเจอร์ไรส์ เป็นต้น

เนื่องจากว่าพระและเณรจะแต่งกายคล้ายคลึงกัน และบางครั้งก็มีอายุเท่ากัน ด้วยเหตุนี้บางครั้งก็เป็นการยากที่จะแยกแยะโดยการดูจากลักษณภายนอก แม้กระนั้นก็ยังมีข้อแตกต่างกันมากระหว่างพระ และเณรกล่าวคือ ในขณะที่พระภิกษุรักษาศีล 227 ข้อ สามเณรักษาศีลเพียง 10 ข้อ นอกจากนี้พิธีกรรมทางศาสนาที่สำคัญๆ ก็ไม่อนุญาตให้สามเณรเข้าร่วม เช่น พิธีอุปสมบทและในขณะเข้าร่วมพิธีกรรมที่สำคัญๆ นี้พระภิกษุจะต้องคล้องผ้าเฉวี่ยงบ่าซึ่งเรียกว่า “ผ้าสังฆาฏิ”

เด็กวัดจะทำหน้าที่เหมือนกับสาวใช้ แต่ว่าเด็กวัดทำงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างเท่านั้นเองตรงกันข้ามเขาทำงานก็เพื่อได้บุญกุศล แถมยังมีอาหารและที่พักฟรีอีกต่างหาก ถ้าพูดตามตรงแล้วชีวิตเด็กวัดก็ไม่ได้สบายอย่างที่เห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัดในชนบท เพราะชาวบ้านใกล้เคียงส่วนใหญ๋ก็จะเป็นชาวนาผู้ยากจน ดังนั้น อาหารที่ถวายพระและเณรก็จะถวายแต่จำกัด ด้วยเหตุนี้ ก็มีอยู่หลายครั้งที่อาหารมีเหลือให้เด็กวัดเพียงนิดหน่อยเท่านั้น

บางคนอาจจะถามว่า ทำไมเด็กเหล่านี้จึงต้องมาเป็นเด็กวัด (เด็กผู้หญิงไม่อนุญาต) คำตอบก็คือว่า เพราะว่าบิดามารดาของพวกเขาส่วนใหญ่จะเป็นชาวนาผู้ยากจน ผู้ซึ่งพบว่าการส่งบุตรชายไปอยู่ากับพระที่วัดจะช่วยให้เขาได้รับอาหารและที่พักฟรี พร้อมกันนี้ การได้รับใช้พระและเณรก็ยังจะได้รับบุญกุศลเป็นสิ่งตอบแทนด้วย อย่างไรก็ตามในบางรายก็เป็นเด็กที่มาจากครอบครัวที่มีฐานะดีแต่บิดามารดาต้องการให้เขาอยู่วัด ซึ่งก็เป็นที่ตั้งของโรงเรียนอีกด้วย ในขณะเดียวกัน ถ้าเขาได้อยู่กับพระเขาก็จะเป็นเด็กดี เพราะว่าโดยปกติพระก็จะอบรมสั่งสอนศีลธรรม และฝึกให้เขามีระเบียบวินัยและเป็นชาวพุทธที่ดี

ที่เห็นได้ชัด หลายคนที่มีตำแหน่งสูงๆ ทั้งในภาครัฐและภาคเอกชนใน๘ณะนี้ก็เคยเป็นเด็กวัดมาก่อน นี่ก็แสดงให้เห็นว่าการใช้ชีวิตในวัดนั้นมีค่าจริงๆ เพราะว่าเด็กๆ สามารถเจริญเติบโตในสิ่งแวดล้อมที่เพรียบพร้อมด้วยจริยธรรม เขาจะได้ซาบซึ้งต่อคำสอนทางศาสนา ซึ่งโดยปกติก็จะสั่งสอนให้ทุกคนเป็นคนดี ละเว้นความชั่วและทำจิตใจให้ผ่องใสอยู่เสมอนั้นเอง

SPONSORED LINKS

About admin

Check Also

วิธีขุด Equihash (Zcash) mining

วิธีขุด Equihas ...